Weblog

Het voeren van een discussie wordt vaak een stuk gemakkelijker als je het 'waarom'  van de argumenten van je opponent in het debat probeert helder te krijgen. Het 'waarom' van de tegenstanders van het kooprecht is mij wel duidelijk. Dagelijks hebben mijn collega's en ik contacten met verkopende corporaties en hun medewerkers. Argumenten als zorg voor leefbaarheid en onderhoud, hoge kosten van verkoopvoorbereiding en de grote vraag naar betaalbare huurwoningen zijn mij bekend en snijden zeker hout.

Bij het beantwoorden van 'waarom'-vraag van de voorstanders heb ik echter meer moeite. Weliswaar verdedigt Betty de Boer namens het kabinet met verve de voordelen van het eigen-woningbezit en de emanciperende werking daarvan (waar ik het in grote lijn wel eens ben), maar veel verder lijkt het op het eerste gezicht niet te komen. Ik denk dat er minstens twee achterliggende redenen een rol spelen bij de argumentatie voor het kooprecht.

De eerste reden is volgens mij gelegen in de wens van dit kabinet om meer vennootschapsbelasting van corporaties te innen. Daarnaast gaan corporaties een bijdrage aan de huurtoeslag leveren. Meer verkoop van (huur)woningen levert hen meer financiële middelen op. Meer verkoopopbrengst (= winst) voor corporaties leidt tot meer vennootschapsbelasting en zorgt er voor dat ze de bijdrage aan de huurtoeslag kunnen betalen. Overigens heb ik ook anderen, waaronder Hugo Priemus, dit vermoeden horen uiten dus zo vreemd lijkt mij dat niet.

Over de tweede achterliggende reden ben ik wat onzekerder maar ik wil deze toch graag met u delen. Volgens mij heerst er in politiek Den Haag een flinke portie wantrouwen tegen corporaties. Dit is veroorzaakt door enkele schandalen in de afgelopen jaren. Hoewel het om een klein aantal gaat, zijn het er net te veel en komen ze net te vaak voor, om te negeren. Ik ken verreweg de meeste corporatiemedewerkers, managers en bestuurders als integere en betrokken professionals. Maar een kleine groep corporatiebestuurders heeft het grondig verziekt voor de andere 99,9%. Geholpen door gretige media worden de schandalen breed uitgemeten en 'de sector' heeft nauwelijks weerwoord. Bovendien wordt dit weerwoord veelal met een korrel zout genomen. Want was het niet de voormalige topman van Aedes die ontslag nam en er korte tijd later  een artikel in de krant verscheen over een zeer riante vertrekregeling?

Gelukkig zijn we inmiddels een tijdje verder en zie ik een nieuwe generatie bestuurders en managers 'aan de macht komen'. Veel corporaties werken hard en doen veel om het imago te verbeteren. Dit is echter een lange weg maar ook de enige weg om weer vertrouwen op te bouwen en waardering te krijgen in Den Haag. Als corporaties zeggen wat ze doen en doen wat ze zeggen versterken ze hun argumentatie in het kooprecht debat. Geven ze daarbij hun klanten ook echt iets te kiezen door te verkopen vanuit klantbelang en niet primair vanuit financiële noodzaak, dan zie ik de discussie met vertrouwen tegemoet.

Rein Bakker, directeur OpMaat